Archive for the 'Travel' category

Kakamega regenwoud

March 2, 2020 8:36 pm

Mia had vakantie, maar Eddy had zich een weekje in de data vergist. Eigenlijk konden we dus niet (lang) weg, maar we wilden er toch een paar dagen tussenuit.

Het plan ontstond om weer eens naar Kakamega te gaan. Hier bevindt zich het laatste stukje Tropisch Regenwoud van Kenia. Wij waren er al eens eerder, in 2009, maar dat was inmiddels zo lang geleden dat we het weer een keer tijd vonden. Bovendien was Mia er nog niet eerder, en we wilden haar ook graag een keer het regenwoud laten zien.

We probeerden ons een beetje te verdiepen in wat er nog meer te doen is in de omgeving, maar  eigenlijk vonden we weinig. Daarom laadden we de auto vol met grote stapels boeken en spelletjes, en zo vertrokken we richting het noord-westen. De reis viel zeker niet tegen, en rond de lunch arriveerden we op onze bestemming. Er is in het bos eigenlijk nog steeds maar 1 mogelijkheid om te overnachten, Rondo Retreat, en daar gingen we ook nu dus weer heen.  Dit keer hadden we het geluk dat we een eigen huisje tot onze beschikking kregen.  Wat een bijzonder mooie plek is dit nog steeds. Heel erg Engels, van de inrichting tot het eten, maar erg goed verzorgd, en Mia kon met name de Afternoon Tea met taart zeer waarderen! Er was niet zo veel netwerk voor telefoons of Gadgets, maar stiekem zijn dat altijd de beste vakanties!

We genoten van een aantal heerlijk relaxte dagen waarbij we uiteraard wandelden in het bos, waarbij Mia met name de stroompjes, beekjes en riviertjes  interessant vond. Niets heerlijkers dan dammen bouwen, peulen/bootjes races houden, en je Schleich dieren avonturen laten beleven.

Dit keer zagen we wat minder vogels, maar des te meer vlinders. We maakten ook een wandeling naar het uitkijkpunt waarvandaan je het bos kunt overzien. Wat een prachtige plek! Onderweg naar de top ontdekte Mia een Vleermuis grot,  die ze heel graag wilde bekijken. De vleermuizen vond ze niet eng, zelfs niet toen deze over haar hoofd vlogen, maar de sprieterige, langbenige krekels waarmee de muren vol zaten, waren een beetje te veel van het goede.  

Verder deden we vooral veel spelletjes (Mia is zeeslag en Dobble kampioen!) en lazen we alles wat los en vast zat. Tijdens een van onze wandelingen in het bos wees de gids ons op een troebel waterpoeltje, en zei dat dat het soort poeltjes zijn waarin goud gevonden wordt. Nu had ik vooraf gelezen dat er voorheen in Kakamega wel goud gewonnen werd, maar ik kon niets recents meer vinden, en had het idee dat de goudwinning gestopt was. Ik vond het wel erg interessant, en raakte erover in discussie met de gids. Volgens hem wordt er in het bos zelf inderdaad geen goud meer gewonnen, maar zijn er sinds een jaar of 3 wel weer enkele concessies afgegeven in de omgeving, en wordt er wel degelijk weer gewonnen. Ik vroeg daarop of er wellicht een mogelijkheid was om dit ergens te bekijken. Daar twijfelde hij duidelijk aan, maar hij beloofde eens rond te vragen. Via via via wist hij uiteindelijk iemand te vinden die weer iemand kende, en zo mochten we komen kijken bij een kleinschalig goudwin bedrijfje.

Het was heel kleinschalig, knullig eigenlijk. In onze ogen hartstikke onverantwoord, en ze hadden duidelijk nog nooit iemand op bezoek gehad. Maar, het enthousiasme over onze interesse, en de trots over hun werk stráálde er van af,en wij vonden het heel erg leuk om een kijkje te mogen nemen, en een beetje een idee te krijgen van hoe het er aan toe gaat bij zo’n onderneming.  Wat een onvermoedde wereld(en) schuilen er toch achter die golfplaten afscheidingen langs de weg.

Nieuw Jaar 2019

December 31, 2019 8:59 pm

Een deel van de groep waar we ook mee op zeilkamp waren in Kilifi stelde voor om met Oud en Nieuw ergens te gaan kamperen. Verschillende opties werden bekeken, en uiteindelijk werd besloten tot Maji Moto, een kamp midden in Maasai gebied, waar de kinderen Maasai Warrior Training zouden krijgen.

Ik had eerst een beetje mijn twijfels, normaal houd ik niet zo erg van dit soort georganiseerde activiteiten, maar met een groep als deze leek het me bij nader inzien wel een goed idee, en een heel andere ervaring dan onze ‘normale’safari’s. Gelukkig maar, want wat was het leuk!

Dit is inderdaad een soort trip die we met zijn drietjes niet snel zouden doen, (en dan misschien ook niet zo leuk zouden vinden) maar met een groep als deze was het perfect! Er waren de hele dag door allerlei activiteiten, zelfs zoveel, dat we op een gegeven moment hebben aangegeven dat we ook gewoon even bij de tent wilden zitten ( Jelle moest natuurlijk wel ingemaakt worden met Skip Bo).

We wandelden door de prachtige Loita Hills en Heuvels, waar we heerlijke sundowner plekjes vonden, we leerden over geneeskrachtige kruiden en planten, en deden een wens bij de heilige wenssteen. Er werden koeien gemolken, kralen geregen, warrior training gevolgd, vuur gemaakt, en natuurlijk bezochten we ook het weduwendorp, waar we handgemaakt kralenwerk kochten zonder toeristen prijzen.

Het Nieuwe Jaar luiden we in met bubbels en oliebollen, bij zonsondergang, kinderbedtijd en natuurlijk ook nog een keer om middernacht. In plaats van een Nieuwjaarsduik hielden we op Nieuwjaarsdag een traditioneel Maasai gevecht, als afsluiting van onze training, en deze vakantie. Wat een bijzondere manier om dit nieuwe jaar, en het nieuwe decennium in te luiden, en wat hebben we genoten! Dit was een ervaring, en jaarwisseling, die we niet snel zullen vergeten.

Kilifi en Kivuli

October 30, 2019 8:47 pm

Een groepje van Mia’s klasgenootjes gaat regelmatig  op zeil/ water kamp in Kilifi, en Mia werd gevraagd om mee te gaan deze herfstvakantie. Nou, dat leek haar wel wat  (en ons ook)!

Een mix van zeilen, surfen, kayakken en kattenkwaad, alles in goede banen geleid door het team van 3? South.

Hoewel er ongelooflijke storm voorspeld werd, en het de vraag was of het kamp door zou gaan, bleef het de eerste dagen gelukkig prachtig weer. De laatste dag waren er wel  wat ( typische october) regens, maar gelukkig had het team ook voldoende ideeen voor spelletjes buiten het water. Het was een super gezellig kamp, en Mia heeft besloten dat ze net zo goed wil leren Paddle Boarden als de Pink Panter.

We hebben de andere kinderen (en Jelle) leren Skip-Bo spelen, en dat hebben we geweten, met name Jelle is verslaafd!

We hadden het plan om op de terugweg een paar dagen te gaan kamperen. We twijfelden tussen een verrassings bezoekje aan Iain en Helen in Lions Bluff,of een kijkje gaan nemen bij Wildlife Works (waar we onze volledig duurzaam geproduceerde T-shirts besteld hadden voor Florensis Day) en hun sanctuary Rukinga. We besloten tot het laatste.

Toen we onze tent op wilden zetten bleek echter dat we de stokken vergeten waren… Gelukkig heeft Kivulu Camp ook banda’s en er was er nog  1 beschikbaar, dus we konden toch droog slapen. Voor de rest bouwden we ons kamp gewoon rond de vuurplaats, en zo hadden we toch een prima oplossing. Ook nu bleven de voorspelde stormen en overstromingen uit, en  we hadden nog een paar heerlijke dagen!

Cape Town

February 25, 2019 12:33 am

Mia had een weekje voorjaarsvakantie, en we konden het maar niet eens worden over wat we in die week zouden gaan doen. Mia wilde (uiteraard) naar Lamu en Eddy wilde op kampeer safari, maar eigenlijk hadden we nog niet écht een optie waar we allemaal enthousiast van werden. Totdat Eddy min of meer gekscherend zei: we kunnen ook naar Kaapstad gaan?

Nou, dát hoefde hij geen twee keer te zeggen. Al snel waren de tickets geboekt, en niet veel later ook een huisje. Een snel rondje Google leverde een lijst activiteiten op waar we makkelijk twee weken mee zouden kunnen vullen.

Op zondag vlogen we via Johannesburg naar Kaapstad. Tijdens de tweede vlucht heeft Mia veel geslapen, maar toen ze bij de landing wakker werd bleef ze maar gillen van de oorpijn. Dit was haar 37ste vlucht, maar dat hebben we nog nooit meegemaakt. Tegen dat we bij het huisje aankwamen waren we allemaal aardig gaar, en we besloten dan ook snel iets te eten en lekker vroeg naar bed te gaan.

Helaas bleek Mia de volgende dag koorts te hebben. We besloten het daarom heel rustig aan te doen, en verkenden de buurt en gingen wat shoppen. Hoewel The Waterfront nogal toeristisch is vonden wij met name de vele kunstzinnige winkeltjes in The Watershed en de V&A Foodmarket erg leuk!  Eddy en Mia gingen uiteraard in het Cape Wheel (reuzenrad) en we sloten de middag af met een boottochtje op een catamaran. Al met al een heerlijk relaxte dag.

Helaas werd de koorts niet echt beter, en deze zou ook de hele week aanhouden, dus we hebben geprobeerd ons programma zo rustig mogelijk te houden, met zoveel mogelijk dingen er in die Mia écht leuk zou vinden. Zo werd het gelukkig toch een heel leuke week voor ons allemaal.

Dinsdag reden we naar Simonstown, want daar zit hetgene waar Mia zich het meest op had verheugd: de pinguins! Wat is het toch bijzonder om op het strand te kunnen zitten, en als je wilt zelfs te kunnen zwemmen, terwijl de pinguins om je heen hun ding doen.  En wat zijn ze grappig!  ’s Middags gingen we nog mooie stenen ‘zoeken’ in de Scratch Patch van Mineral World. Voor echte “Bissil-diamond miners” als ons, natuurlijk een must do!

Pinguins op Bolders Beach
Scratch Patch van Mineral World

Woensdag reden we naar Stellenbosch, waar we eerst de eendenparade zagen op Vergenoegd wijngaard. De eenden zijn hier werkvolk, die gebruikt worden om insecten uit de wijngaarden op te eten, en tegelijkertijd de wijngaarden te bemesten. Vervolgens gingen we naar de Cheetah outreach, omdat dat Mia’s favoriete dieren zijn. De eenden waren erg grappig, de Cheetah outreach vonden Eddy en ik erg tegenvallen. Maar Mia was onder de indruk, dus missie geslaagd. Tot slot besloten we naar de wijngaard Spier te gaan, omdat we dat vorige keer zo’n mooie farm vonden, waar vanalles te doen is. We genoten er van een aantal kunstwerken, en een verukkelijke lunch, maar inmiddels had de koorts de overhand op Mia weten te krijgen, dus we besloten weer lekker naar ons huisje terug te gaan.

Eendenparade op Vergenoegd wijngaard
Cheetah Outreach

Donderdag maakten we een fietstocht langs een aantal van de hoogtepunten van Kaapstad, waaronder de Companie Gardens (de groentetuin van de VOC en daarmee eigenlijk dé reden dat Kaapstad ooit gesticht is) waar Mia verliefd werd op de eekhoorntjes, en de zeer kleurrijke Bo Kaap. Echt een hele leuke manier om Kaapstad te verkennen, we hebben er van genoten!

Eekhoorns in de Company Garden

’s Middags hadden we Mia beloofd om naar het strand te gaan, en we hadden ons laten vertellen dat Camps Bay daarvoor de beste optie zou zijn. Inderdaad een prachtig strand, met palmbomen langs de boulevard en prachtige bergen op de achtergrond. Maar…. Ook met veel wind en daardoor metershoge golven (die onze tas en spullen wegspoelden) en een gratis zand scrub-behandeling. Mia vond het dus NIET leuk, en dat was daarmee tevens ons laatste strandbezoek deze vakantie, haha!

Vrijdag begon onze tijd langzaam op te raken, en ik wilde echt HEEL graag nog naar het (relatief nieuwe) MOCAA museum. Dit is gevestigd in een voorheen lelijke oude graansilo, waar ze door een beetje creatief zaagwerk echt een ongelooflijk gaaf gebouw van hebben weten te maken! De collectie van het museum richt zich uitsluitend op hedendaagse Afrikaanse beeldende kunst.

Eigenlijk zouden Eddy en Mia die tijd gebruiken om met de kabelbaan de Tafelberg te bedwingen (ik wist nog van vorige keer dat deze kabelbaan niet geschikt is voor mij/mijn hoogtevrees) maar omdat de wachtrijen veel te lang waren zijn zij omgekeerd, en ook naar het museum gekomen. Zo konden we er met zijn drietjes van genieten, nog veel leuker! Wij vonden het alle drie Ge-wel-dig!

’s Middags hebben Eddy en Mia alsnog de Tafelberg bedwongen, ditmaal zonder wachtrijen.

‘savonds besloten we te gaan eten aan de haven, met uitzicht op het platform waar zeehonden graag vertoeven. Een prima idee, wat een leuke plek!

Zaterdag was eindelijk de koorts weg, en hadden we onze vrolijke spring-in-het-veld terug. We begonnen de dag met een bezoek aan onze grote favoriet van vorige keer, de Neighbourgoods market in de Old Biscuit Mill. Vorige keer waren we eigenlijk een beetje laat, toen de markt al bijna was afgelopen, en daarom besloten we nu gelijk bij opening te gaan. En dat was maar goed ook, want inmiddels is het uitgegroeid tot een enorme happening. Het eerste uurtje was het nog relatief rustig, maar als snel werd het heeeeeeeeel druk.

 We besloten dan ook om de resterende tijd te gebruiken om het laatste belangrijke punt van ons ‘verlanglijstje’ nog af te strepen: Mia wilde graag naar het puntje van Afrika: Kaap de Goede Hoop.

Hiervoor moet je door het prachtige Table Mountain National park rijden, en dan heeft het schiereiland twee puntjes, het meest westerse puntje is kaap de Goede Hoop, en een héél klein stukje verder naar het oosten zit Cape Point, waar de vuurtoren staat, en waar je met een kabelbaantje naar toe kan. Het was een beetje bewolkt, waardoor het uitzicht, met name op Cape point, soms niet verder was dan het puntje van je neus, maar verder was het wel heel mooi weer. (Wat het kabelbaantje dan weer heet maakte!) We besloten om niet in het restaurant te eten, maar in plaats daarvan te picknicken ergens langs een strandje. Al met al een bijzondere plek om te bezoeken, en een hele mooie afsluiter van onze vakantie!


More pictures

Spier wijngaard
Hyrax gevonden op de Tafelberg
Picknick op de Tafelberg
Zeehonden in de haven