Kakamega regenwoud

March 2, 2020 8:36 pm

Mia had vakantie, maar Eddy had zich een weekje in de data vergist. Eigenlijk konden we dus niet (lang) weg, maar we wilden er toch een paar dagen tussenuit.

Het plan ontstond om weer eens naar Kakamega te gaan. Hier bevindt zich het laatste stukje Tropisch Regenwoud van Kenia. Wij waren er al eens eerder, in 2009, maar dat was inmiddels zo lang geleden dat we het weer een keer tijd vonden. Bovendien was Mia er nog niet eerder, en we wilden haar ook graag een keer het regenwoud laten zien.

We probeerden ons een beetje te verdiepen in wat er nog meer te doen is in de omgeving, maar  eigenlijk vonden we weinig. Daarom laadden we de auto vol met grote stapels boeken en spelletjes, en zo vertrokken we richting het noord-westen. De reis viel zeker niet tegen, en rond de lunch arriveerden we op onze bestemming. Er is in het bos eigenlijk nog steeds maar 1 mogelijkheid om te overnachten, Rondo Retreat, en daar gingen we ook nu dus weer heen.  Dit keer hadden we het geluk dat we een eigen huisje tot onze beschikking kregen.  Wat een bijzonder mooie plek is dit nog steeds. Heel erg Engels, van de inrichting tot het eten, maar erg goed verzorgd, en Mia kon met name de Afternoon Tea met taart zeer waarderen! Er was niet zo veel netwerk voor telefoons of Gadgets, maar stiekem zijn dat altijd de beste vakanties!

We genoten van een aantal heerlijk relaxte dagen waarbij we uiteraard wandelden in het bos, waarbij Mia met name de stroompjes, beekjes en riviertjes  interessant vond. Niets heerlijkers dan dammen bouwen, peulen/bootjes races houden, en je Schleich dieren avonturen laten beleven.

Dit keer zagen we wat minder vogels, maar des te meer vlinders. We maakten ook een wandeling naar het uitkijkpunt waarvandaan je het bos kunt overzien. Wat een prachtige plek! Onderweg naar de top ontdekte Mia een Vleermuis grot,  die ze heel graag wilde bekijken. De vleermuizen vond ze niet eng, zelfs niet toen deze over haar hoofd vlogen, maar de sprieterige, langbenige krekels waarmee de muren vol zaten, waren een beetje te veel van het goede.  

Verder deden we vooral veel spelletjes (Mia is zeeslag en Dobble kampioen!) en lazen we alles wat los en vast zat. Tijdens een van onze wandelingen in het bos wees de gids ons op een troebel waterpoeltje, en zei dat dat het soort poeltjes zijn waarin goud gevonden wordt. Nu had ik vooraf gelezen dat er voorheen in Kakamega wel goud gewonnen werd, maar ik kon niets recents meer vinden, en had het idee dat de goudwinning gestopt was. Ik vond het wel erg interessant, en raakte erover in discussie met de gids. Volgens hem wordt er in het bos zelf inderdaad geen goud meer gewonnen, maar zijn er sinds een jaar of 3 wel weer enkele concessies afgegeven in de omgeving, en wordt er wel degelijk weer gewonnen. Ik vroeg daarop of er wellicht een mogelijkheid was om dit ergens te bekijken. Daar twijfelde hij duidelijk aan, maar hij beloofde eens rond te vragen. Via via via wist hij uiteindelijk iemand te vinden die weer iemand kende, en zo mochten we komen kijken bij een kleinschalig goudwin bedrijfje.

Het was heel kleinschalig, knullig eigenlijk. In onze ogen hartstikke onverantwoord, en ze hadden duidelijk nog nooit iemand op bezoek gehad. Maar, het enthousiasme over onze interesse, en de trots over hun werk stráálde er van af,en wij vonden het heel erg leuk om een kijkje te mogen nemen, en een beetje een idee te krijgen van hoe het er aan toe gaat bij zo’n onderneming.  Wat een onvermoedde wereld(en) schuilen er toch achter die golfplaten afscheidingen langs de weg.

Nieuw Jaar 2019

December 31, 2019 8:59 pm

Een deel van de groep waar we ook mee op zeilkamp waren in Kilifi stelde voor om met Oud en Nieuw ergens te gaan kamperen. Verschillende opties werden bekeken, en uiteindelijk werd besloten tot Maji Moto, een kamp midden in Maasai gebied, waar de kinderen Maasai Warrior Training zouden krijgen.

Ik had eerst een beetje mijn twijfels, normaal houd ik niet zo erg van dit soort georganiseerde activiteiten, maar met een groep als deze leek het me bij nader inzien wel een goed idee, en een heel andere ervaring dan onze ‘normale’safari’s. Gelukkig maar, want wat was het leuk!

Dit is inderdaad een soort trip die we met zijn drietjes niet snel zouden doen, (en dan misschien ook niet zo leuk zouden vinden) maar met een groep als deze was het perfect! Er waren de hele dag door allerlei activiteiten, zelfs zoveel, dat we op een gegeven moment hebben aangegeven dat we ook gewoon even bij de tent wilden zitten ( Jelle moest natuurlijk wel ingemaakt worden met Skip Bo).

We wandelden door de prachtige Loita Hills en Heuvels, waar we heerlijke sundowner plekjes vonden, we leerden over geneeskrachtige kruiden en planten, en deden een wens bij de heilige wenssteen. Er werden koeien gemolken, kralen geregen, warrior training gevolgd, vuur gemaakt, en natuurlijk bezochten we ook het weduwendorp, waar we handgemaakt kralenwerk kochten zonder toeristen prijzen.

Het Nieuwe Jaar luiden we in met bubbels en oliebollen, bij zonsondergang, kinderbedtijd en natuurlijk ook nog een keer om middernacht. In plaats van een Nieuwjaarsduik hielden we op Nieuwjaarsdag een traditioneel Maasai gevecht, als afsluiting van onze training, en deze vakantie. Wat een bijzondere manier om dit nieuwe jaar, en het nieuwe decennium in te luiden, en wat hebben we genoten! Dit was een ervaring, en jaarwisseling, die we niet snel zullen vergeten.

Kilifi en Kivuli

October 30, 2019 8:47 pm

Een groepje van Mia’s klasgenootjes gaat regelmatig  op zeil/ water kamp in Kilifi, en Mia werd gevraagd om mee te gaan deze herfstvakantie. Nou, dat leek haar wel wat  (en ons ook)!

Een mix van zeilen, surfen, kayakken en kattenkwaad, alles in goede banen geleid door het team van 3? South.

Hoewel er ongelooflijke storm voorspeld werd, en het de vraag was of het kamp door zou gaan, bleef het de eerste dagen gelukkig prachtig weer. De laatste dag waren er wel  wat ( typische october) regens, maar gelukkig had het team ook voldoende ideeen voor spelletjes buiten het water. Het was een super gezellig kamp, en Mia heeft besloten dat ze net zo goed wil leren Paddle Boarden als de Pink Panter.

We hebben de andere kinderen (en Jelle) leren Skip-Bo spelen, en dat hebben we geweten, met name Jelle is verslaafd!

We hadden het plan om op de terugweg een paar dagen te gaan kamperen. We twijfelden tussen een verrassings bezoekje aan Iain en Helen in Lions Bluff,of een kijkje gaan nemen bij Wildlife Works (waar we onze volledig duurzaam geproduceerde T-shirts besteld hadden voor Florensis Day) en hun sanctuary Rukinga. We besloten tot het laatste.

Toen we onze tent op wilden zetten bleek echter dat we de stokken vergeten waren… Gelukkig heeft Kivulu Camp ook banda’s en er was er nog  1 beschikbaar, dus we konden toch droog slapen. Voor de rest bouwden we ons kamp gewoon rond de vuurplaats, en zo hadden we toch een prima oplossing. Ook nu bleven de voorspelde stormen en overstromingen uit, en  we hadden nog een paar heerlijke dagen!

Zomervakantie op de boerderij

August 20, 2019 8:40 pm

Zeven weken…. Het klinkt als een haast oneindig lange zomer, maar je knippert twee keer met je ogen en ze zijn weer voorbij…

Nu hielp het ook niet dat we begonnen met een heel nare en ellendige griep, die bijna de hele eerste twee weken opslokte.

Het weer in Kenia is in Juli/Augustus vaak niet echt heel zomers, maar gelukkig viel het in Naivasha wel mee. Toch gingen we om te zwemmen naar de Hotsprings van/bij Olkaria. De vorige keer dat we dat deden was het een mooie warme dag, en dan is het water eigenlijk veel te warm om lekker te zijn. Maar nu gingen we op een wat druilerige zondagmiddag toen het water in de ’normale’ zwembaden om ons heen steeds maar te koud bleef, en nu was het heel goed uit te houden!

We hadden zin in een safari, en daarom gingen we naar de Aberdares. We hadden geplanned om te lunchen met poffertjes, maar bedachten ons toen we er al bijna waren dat we de poffertjespan vergeten waren. En zie dan maar eens vervanging te vinden in de hooglanden van Kenia! (want we hadden alleen beslag bij ons, geen boterhammen of zo). Ach ja, het leverde wel weer een leuke ervaring op, én – wonder boven wonder- ook nog een anti- aanbak koekenpannetje, dus we konden toch nog lunchen met flensjes, en wel op een heel bijzonder mooi plekje bij een watervalletje.

Op zoek naar het zomergevoel en een beetje lekker weer, besloten we, na veel wikken en wegen, ook een paar dagen naar Lamu te gaan. Ons idee van het paradijs op aarde! Helaas bleek het echter ook daar grijs en druilerig toen we aankwamen, en de miezer sloeg om in echte regen, waardoor we tot op ons ondergoed doorweekt aankwamen in het hotel. Getver!

Gelukkig was het weer de volgende morgen al een stuk beter, en dat bleef het ook. De temperatuur was wat lager dan meestal, maar dat was heel aangenaam! Wat hebben we weer genoten!

Verder zijn we deze vakantie vooral veel in Naivasha geweest, waar we lekker rondrommelden, wat knutselden, en waar Mia vooral VEEL heeft paardgereden. Voor mijn verjaardag gingen we naar Nairobi om ‘The Lion King’ te zien, en ons laatste weekend in Naivasha pikten we mooi nog even de Farmers Market mee.

Vanwege de bruiloft van Jo en Frank gingen we de laatste dagen van onze vakantie naar Nederland, waar we het helaas ook al niet zo troffen met het weer…

De eerste avond dat we in Nederland aankwamen was het nog prachtig weer, en dus zaten we diezelfde avond al bij een strandtent te eten, en sloten af met een ijsje bij de molen.

De volgende dag vertrokken we naar Limburg, om het nieuwe huis van Opa en Oma te zien, en ook daar was het nog heel lekker weer, waardoor we lekker buiten konden zitten. Uiteraard was Mia binnen enkele minuten al kletsnat van de fontein op de Markt in Kerkrade ( en in de 2 dagen dat we daar waren gebeurde dat nog 4 keer…).

Veel lol hadden we ook in het Continium museum, dat tegenwoordig bij opa en oma om de hoek ligt. Daar zullen ze ons nog wel vaker gaan zien!

We mochten de camper van Opa en Oma lenen, en daarmee reden we naar Wijdenes, waar we een harstikke leuke boerderijcamping gevonden hadden. Aan de dijk, met een strandje erbij, en met pony’s op de camping!

Helaas werd het weer inmiddels steeds slechter, en hoewel we 3 zwempakken p.p bij ons hadden, is dit denk ik onze eerste vakantie ooit geworden, waarin we niet 1 keer gezwommen hebben, véél te koud! Er trok zelfs een heuse windhoos vlak langs onze camping, en de wind was zo stevig dat we bang waren dat de camper om zou waaien! Maar gelukkig hielden we alles heel, en op zijn plek.

Mia heeft erg genoten van vriendjes op de camping, dat je je deur uitloopt en dat er dan meteen andere kinderen zijn om mee te spelen, dat is iets dat ze niet kent natuurljk, maar waar ze met volle teugen van genoten heeft. Skelteren, fietsen, springen op de trampoline, en vooral hutten bouwen in het stro, tot je er haast letterlijk bij neervalt, wat een heerlijkheid!

Natuurlijk zijn we niet alleen maar op de camping geweest, We (be)zochten een speelgoedwinkel in Hoorn, pikten mooi nog een paar rondjes kermis mee, bekeken de replica van het VOC schip ‘de Halve Maen’.

En spraken met Joost, Wendy en Lotte af in Amsterdam, waar we het grootste deel van de dag doorbrachten in Nemo, en ook nog een rondvaart maakten door de grachten.

Bij wijze van verjaardagscadeautje voor mij had Mia toegezegd dat ze wel geportretteerd wilde worden door https://www.tintype.nl/, een fotograaf die gebruikt maakt van een heel oude fotografie techniek, waardoor je heel bijzondere foto’s krijgt. Een bijzondere ervaring, met een geweldige foto als resultaat. Super blij mee!

De laatste dagen kwam de familie Verbeek ons opzoeken op de camping, en terwijl wij wat oninteressante dingen moesten afhandelen, zijn zij met Mia naar de stoomtrein in Hoorn geweest én deden ook nog een rondje kermis.

Esther, Mark en de jongens kwamen ons ook gezelschap houden op de camping, en wat een feest was dat: shirt uit en zwaaien!

Opa en oma, de mannen en de kinderen brachten een bezoek aan de veiling in Broek op Langedijk, waarbij de rit erheen (met zijn allen in de achterbak, en duiken voor de politie!) misschien nog wel het aller-leukste was. Al werd er ook goed gekocht voor de klok door al onze Westlanders. Mia kocht tot haar grote schrik 600 kilo uien, en daar was ze helemaal beduusd van, vooral omdat ze helemaal geen uien lust!

Tot slot was de dag van de bruiloft aangebroken, en Mia had het geluk dat nu de andere opa en oma bij ons langs kwamen, en onder andere met haar gingen kijken bij het kite surfen en heel bijzondere ‘poffertjes’ met haar aten.

Wij genoten er ondertussen van om alle lieve popjes en gasten weer eens echt te zien en te spreken. En mee te mogen delen in het geluk van het stralende bruidspaar!  

De laatste dag doen we altijd de ‘dans met de koffers’ , en uiteindelijk vertrokken we ook deze keer weer volgeladen tot de laatste kilo, terug naar Nairobi, waar Mia de volgende ochtend weer meteen naar school mocht: Groep 3!