Bush & Beach

August 1, 2017 8:26 pm

Mia heeft (zomer)vakantie, en voor haar betekend vakantie: Lamu. Ze had op school al tegen iedereen verteld dat ze naar Lamu zou gaan!

Maar in werkelijkheid waren er nog geen plannen om weg te gaan. Omdat onze laatste paar vakanties allemaal naar Lamu gingen, vonden wij het eigenlijk wel weer eens tijd voor iets anders, en gelukkig leek een safari Mia ook wel leuk. Het moest iets worden dat niet té ver, té lang of té duur zou worden, en zo kwamen we uit bij Satao Elerai, een private camp vlak bij NP Amboselli.

Het bleek een prachtige lodge in een leuk, klein reservaat, en daardoor ideaal voor korte safari tochtjes met Mia. De waterhole bij het kamp werd druk bezocht, en eigenlijk hoefden we dus niet eens op safari om dieren te zien.
Het kamp ligt aan de voet van Mt Kilimanjaro, maar door het grijze juli weer hebben we die maar 1 keertje heel even gezien, ons hele verdere verblijf was hij verstopt achter een grijze wolkendeken.

Wel zagen we ontelbare olifanten, en hielden we picknicks op het dak van de auto en op een van de mooiste plekjes van Amboseli Park.

Amboseli is vooral bekend vanwege de moerassen, en zelfs als de rest van het park (en Kenia)droog wordt zijn er altijd stukken die onder water staan waar de dieren graag heen komen voor wat verkoeling en vers gras.

Toch bleef Mia het maar hebben over Lamu, en na wat wikken en wegen besloten we daarom ook nog maar een paar daagjes naar de kust te gaan. We kozen echter voor Watamu, omdat we pas in Lamu geweest waren, en dachten dat het het leuk(er) zou zijn om weer eens ergens anders heen te gaan.

Watamu zelf heeft vele activiteiten, en we kozen voor een resort met grote kans op andere kindjes, een speeltuin, kidsclub etc. Eigenlijk niet helemaal ons ding, maar we dachten Mia daar een groot plezier mee te doen.
Ook aan de kust was het vrij grijzig juli weer, en we hadden zelfs een paar keer een beetje regen. Maar gelukkig is het daar nooit koud, en in deze tijd van het jaar eigenlijk juist heel prima uit te houden. Vakantie aan de kust betekent vooral zwemmen, boekjes lezen, zandkastelen bouwen en nog meer zwemmen.

Dit keer viel Watamu ons een beetje tegen, de zee-stroming lijkt veranderd, waardoor er grote stukken van het strand wegspoelen en alle hotels grote barricades maken van bijvoorbeeld zandzakken of steen, niet zo heel pittoresk. Bovendien lag het overgebleven strand echt he-le-maal vol met zeewier. Gelukkig vonden we een klein eindje verderop een strandje waar het iets beter was.

Een van de leuke dingen van Watamu is de vele tuktuks, waar we dan ook graag en veel gebruik van gemaakt hebben. Bovendien zitten er heel veel Italianen aan dat stuk van de Keniaanse kust, wat betekend dat ze er heel lekker ijs hebben!

Restaurantje PiliPan is al vele jaren een favoriet van ons, en daar gingen we dan ook graag heen, o.a. voor een heerlijk sun-downer dinner op mijn verjaardag.

Al met al waren het een paar heerlijke dagen, maar…..Mia blijft nog steeds zeggen dat ze Lamu veel leuker vind!

Amboseli

Watamu

Paasvakantie in Nederland

April 23, 2017 9:33 pm

Wij zijn inmiddels al weer een aantal dagen terug in Kenia, maar die tijd hadden we hard nodig om bij te komen van de vele indrukken, om op te knappen van nare verkoudheden (niks meer gewend die lui!), en voor het uitzoeken van de vele honderden foto’s.
Wat hebben we veel gedaan, en wat was het allemaal leuk! Eigenlijk verdiend iedere dag, of zelfs iedere activiteit, een eigen blogpost, en dan heb ik het nog niet eens over de -misschien wel meest kostbare- momenten daartussen: Luidkeels zingen over en met ‘ je oude opa’, samen onder 1 dekentje op de bank met je grote nicht, of ‘s morgens vroeg gezellig tussen opa en oma in het grote bed kruipen (Oma, schuif eens op!)

Na een lange reis, begon ons bezoek bij opa en oma in landgraaf. We togen o.a. samen naar de markt in Eijgelshoven, op jacht naar nootjes (en jeugdsentiment.) Helaas min of meer te vergeefs, want in Eijgelshoven blijkt tegenwoordig geen nootjeskraam meer te staan!

Zondag vertrokken we samen met opa en oma voor een paar dagen naar de Ardennen. Omdat er geweldig mooi weer voorspeld was, besloten we te gaan railbiken. Wat een leuke ervaring, en een heerlijke dag leverde dat op!

De daaropvolgende dagen was het een stuk minder warm, maar dat deerde ons niet. We bezochten Namen, maar ondanks alle lovende recensies viel dat toch wat tegen. Daarom togen we de dag daarna naar Dinant, wat dan weer onverwacht veel te bieden had; een leuke tour door de grotten, een kabelbaan naar de citadel, een boottocht over de maas, een museum gewijd aan de uitvinder van de saxofoon en, in Mia’s ogen het meest indrukwekkend: een prachtige kerk, met een heel groot kruisbeeld.

Op de terugweg stopten we bij een echt Belgisch Frietkot ( jawel ze zijn er nog, al viel het nog niet mee om er een te vinden) voor lekkere Belsje patatten.

De reis ging voort naar Naaldwijk, dat we tevens als uitvalsbasis gebruikten voor een aantal andere bezoeken. Op donderdag mocht Mia met opa en oma op pad, en dat betekende dat er weer een bakfiets geregeld moest worden, want geen bezoek aan opa Cor zonder Bakfiets!
Ondertussen ging papa aan het werk bij Florensis, en mama ging een dagje naar Dordrecht met Esther. Wat een leuke stad is dat! We struinden langs de leukste en gekste winkeltjes, ontdekten de Dordtse hemel, genoten in villa Augustus van een heerlijke lunch, en kletsen tussendoor aardig bij.

Op vrijdag togen we naar Brielle. Wat is het toch handig als vrienden besluiten bij elkaar in de straat te gaan wonen! Zo konden we met zowel de Broekhuisjes als de Wiggertjes bijkletsen. We wisten onze activiteiten precies goed te timen, waardoor deze overwegend grijze dag voor ons voelde als een heel vriendelijke en zonnige lentedag. We bezochten een grote geitenboerderij, en een heerlijke speeltuin, waar we warempel picknickten in de zon!

Als afsluiting genoten we thuis nog van een tafel vol heerlijkheden. Toen er ineens wel heel vreemde geluiden van de bovenverdieping klonken, bleken alle 4 de kinderen zelf samen in bad gekropen te zijn! Haha! Wat een geweldige afsluiting van een heerlijke dag!

Zaterdag spraken we af voor een paasbrunch met de Popjes en Gasten bij Esther en Mark thuis. Uiteraard begon dat met het zoeken naar eieren! Het was een heerlijk relaxte dag, waarbij we uitgebreid getafeld, gekletst en gelachen hebben. Genieten met een grote G!

Ook zondag begon natuurlijk met het zoeken naar eieren. Na een uitgebreid paasontbijt bezochten we Madurodam. Het was koud, maar daardoor niet te druk, en erg leuk. Vooral de treintjes vond Mia geweldig.

Oom Ruud had gehoord dat er een bezienswaardigheid was gearriveerd in de haven van Rotterdam, namelijk een enorm, half afzinkbaar schip, met een grote olieopslag als lading. We besloten dat spektakel ook nog even te gaan bekijken. Bijkomend voordeel was dat we dan met het pont moesten (mochten).
We sloten de dag nog af met een lekker etentje, en toen was het (vooral voor Mia) echt op.

Op maandag hadden we eigenlijk gepland om samen met Joost, Wendy en Lotte deel te nemen aan een Obstacle/ mud run, maar wegens broedende kievitten op datzelfde veld, werd die last minute afgelast.
Omdat wij inmiddels alledrie aardig verkouden waren, en Mia zelfs al een aantal dagen koortsig, besloten we daarvoor in de plaats gewoon een gezellige dag bij hen thuis in Arnhem door te brengen. Uiteindelijk was dat precies wat we nodig bleken te hebben, het werd een heerlijk relaxte dag, en we hadden zo ook echt weer eens tijd om lekker bij te kletsen. Mia kreeg een prachtige vlieger cadeau, en die moest natuurlijk wel nog even uitgeprobeerd worden!

Dinsdag reden we naar Groningen, waar we een heel leuk huisje gehuurd hadden, en vanalles wilden ondernemen. Maar ondertussen begon Mia aardig last te krijgen van heimwee, en nog steeds hadden we alledrie last van die nare verkoudheid. We besloten dus ook om een beetje gas terug te nemen.
Woensdagmiddag gingen we op bezoek bij Annejet en de kinderen in Grijpskerk, en hoorden we over hun spannende bouwplannen. Ook hier hadden we weer een heel gezellige en relaxte middag, en het was heel leuk om nu alvast over het stukje land te lopen, waar ze volgende keer misschien wel zullen wonen.

Donderdag kwamen Peter en Tirza naar ons huisje in Groningen, Wat vond Mia dat heerlijk, dat er nu ook een keer iemand bij haar kwam spelen! Natuurlijk gingen we ook samen even de stad in. We aten poffertjes onder de Martinitoren, en natuurlijk ook een ijsje, gewoon omdat het kon. Bij terugkomst ‘thuis’ was het zelfs zulk lekker weer, dat we buiten op straat konden picknicken. Het voelde heel even alsof we weer in Delft waren.

Vrijdag gingen we, samen met de gehele familie Bijleveld, naar Wildlands in Emmen, een beetje jeugdsentiment voor papa, die vroeger heel vaak naar de dierentuin in Emmen ging. Wat een leuk park is dat geworden! Er is voor alle leeftijden vanalles te beleven, zowel binnen als buiten. De dag vloog dan ook voorbij, maar eindigde natuurlijk niet voordat we deze dag, en eigenlijk ook ons bezoek, afsloten met een klapper, namelijk pannekoeken in Zuidlaren!

Toen we op zaterdag weer naar Naaldwijk reden, besloten we via de Noord Oost Polder te rijden, om even te genieten van de tulpenpracht! Het is maar zo’n korte periode van het jaar, dat de bollenvelden zo prachtig bloeien, en de kans is groot dat we niet vaak op precies dat moment in Nederland zullen zijn. Dus dit keer wilden we ons die gelegenheid niet laten ontglippen.
De rest van de dag hadden we nodig voor het doen van de laatste inkopen, en om alle verzamelde spulletjes weer in de koffers en tassen zien te krijgen.

En zo vertrokken we op zondag weer naar huis. Met ongeveer 150 kg aan spullen, maar met nog veel meer mooie herinneringen. We maakten ons een beetje zorgen om de aangekondigde drukte en chaos op schiphol, maar dat bleek niet nodig, alles verliep gesmeerd.

Maart 2017

April 1, 2017 11:16 pm

Eenmaal terug gekeerd uit Lamu, mocht Mia dan eindelijk naar groep 0/1 van juf Marijke! Al maanden keek ze daar naar uit, en de laatste dagen voor de vakantie vond ze het ineens toch wel spannend. Maar, nu het eenmaal zo ver was, liep ze de klas zo binnen, en deed gelijk mee met de Engelse les van juf Katie. Bij het ophalen s middags zei de juf dan ook dat het was alsof ze er al jaren was.

Verder had Eddy deze maand elk weekend bezoek, en moest er dus gewerkt worden. Om het nuttige en het aangename een beetje te verenigen gingen we met het bezoek en collega’s o.a. op gamedrive bij Oserian, en lunchen bij Malu en Sanctuary.

Ook privé kregen we bezoek, en wel van een hele lieve vriendin uit Amerika die we al 7 jaar niet meer gezien hadden. Wat blijft het toch bijzonder om te merken dat dat voor een vriendschap weinig uit hoeft te maken, en wat geweldig om weer eens bij te kletsen!

Uiteraard stemden ook wij, via de ambassade in Nairobi, voor de tweede kamerverkiezingen in Nederland.

Mia’s school organiseerde een dag vol feestelijkheden om geld in te zamelen voor een weeshuis, en herdacht tevens de vorig jaar overleden juf, een hele bijzondere dag.

Naivasha is heet en droog. Hoewel dat min of meer zo ‘hoort’ in deze tijd van het jaar, is het lang geleden dat het ook daadwerkelijk zo geweest is. Hoewel het meer nog meer dan voldoende water heeft, en we dus eigenlijk niets te klagen hebben, zeker niet in vergelijking met andere delen van het land, verlangen we enorm naar regen. Wie had dat ooit gedacht? Een paar korte buitjes stemden ons bijzonder hoopvol, maar tot op heden hebben we nog geen echte regen gehad.

Februari 2017

March 7, 2017 9:01 pm

Februari begonnen we met de viering van Eddy’s 40ste verjaardag. Zo’n bijzondere verjaardag verdient een bijzonder feest, en dus trommelde ik wat vrienden op, en regelde -als verassing voor Eddy- een treinreis exclusief voor ons, gevolgd door sundowners, moonlight swim en bonfire BBQ in Magadi.

Februari is altijd maar een korte maand, maar het lijkt soms zelfs nog korter dan het is. Eddy had wederom bezoekers op de farm, we vierden Valentijnsdag in Nairobi met een prachtige tekening van Mia, een een feestmaal met zijn drietjes, en voor we het wisten had Mia alweer voorjaarsvakantie.

De afsluiting van een periode, want na 2 jaar (en 4 juffen) nam ze afscheid van de peutergroep!

De vakantie gebruikten we voor het inwisselen van een kerstcadeautje; een tripje naar Lamu. Wij vinden dit werkelijk het paradijs op aarde, maar het veranderd snel, en nu de bouw van de nieuwe haven gestart is zal dat misschien alleen maar sneller gaan. Dus zolang het nog kan, genieten we met volle teugen van dit bijzondere en prachtig mooie, stukje Kenia.