Archive for the 'Uncategorized' category

Paasvakantie in Nederland

April 23, 2017 9:33 pm

Wij zijn inmiddels al weer een aantal dagen terug in Kenia, maar die tijd hadden we hard nodig om bij te komen van de vele indrukken, om op te knappen van nare verkoudheden (niks meer gewend die lui!), en voor het uitzoeken van de vele honderden foto’s.
Wat hebben we veel gedaan, en wat was het allemaal leuk! Eigenlijk verdiend iedere dag, of zelfs iedere activiteit, een eigen blogpost, en dan heb ik het nog niet eens over de -misschien wel meest kostbare- momenten daartussen: Luidkeels zingen over en met ‘ je oude opa’, samen onder 1 dekentje op de bank met je grote nicht, of ‘s morgens vroeg gezellig tussen opa en oma in het grote bed kruipen (Oma, schuif eens op!)

Na een lange reis, begon ons bezoek bij opa en oma in landgraaf. We togen o.a. samen naar de markt in Eijgelshoven, op jacht naar nootjes (en jeugdsentiment.) Helaas min of meer te vergeefs, want in Eijgelshoven blijkt tegenwoordig geen nootjeskraam meer te staan!

Zondag vertrokken we samen met opa en oma voor een paar dagen naar de Ardennen. Omdat er geweldig mooi weer voorspeld was, besloten we te gaan railbiken. Wat een leuke ervaring, en een heerlijke dag leverde dat op!

De daaropvolgende dagen was het een stuk minder warm, maar dat deerde ons niet. We bezochten Namen, maar ondanks alle lovende recensies viel dat toch wat tegen. Daarom togen we de dag daarna naar Dinant, wat dan weer onverwacht veel te bieden had; een leuke tour door de grotten, een kabelbaan naar de citadel, een boottocht over de maas, een museum gewijd aan de uitvinder van de saxofoon en, in Mia’s ogen het meest indrukwekkend: een prachtige kerk, met een heel groot kruisbeeld.

Op de terugweg stopten we bij een echt Belgisch Frietkot ( jawel ze zijn er nog, al viel het nog niet mee om er een te vinden) voor lekkere Belsje patatten.

De reis ging voort naar Naaldwijk, dat we tevens als uitvalsbasis gebruikten voor een aantal andere bezoeken. Op donderdag mocht Mia met opa en oma op pad, en dat betekende dat er weer een bakfiets geregeld moest worden, want geen bezoek aan opa Cor zonder Bakfiets!
Ondertussen ging papa aan het werk bij Florensis, en mama ging een dagje naar Dordrecht met Esther. Wat een leuke stad is dat! We struinden langs de leukste en gekste winkeltjes, ontdekten de Dordtse hemel, genoten in villa Augustus van een heerlijke lunch, en kletsen tussendoor aardig bij.

Op vrijdag togen we naar Brielle. Wat is het toch handig als vrienden besluiten bij elkaar in de straat te gaan wonen! Zo konden we met zowel de Broekhuisjes als de Wiggertjes bijkletsen. We wisten onze activiteiten precies goed te timen, waardoor deze overwegend grijze dag voor ons voelde als een heel vriendelijke en zonnige lentedag. We bezochten een grote geitenboerderij, en een heerlijke speeltuin, waar we warempel picknickten in de zon!

Als afsluiting genoten we thuis nog van een tafel vol heerlijkheden. Toen er ineens wel heel vreemde geluiden van de bovenverdieping klonken, bleken alle 4 de kinderen zelf samen in bad gekropen te zijn! Haha! Wat een geweldige afsluiting van een heerlijke dag!

Zaterdag spraken we af voor een paasbrunch met de Popjes en Gasten bij Esther en Mark thuis. Uiteraard begon dat met het zoeken naar eieren! Het was een heerlijk relaxte dag, waarbij we uitgebreid getafeld, gekletst en gelachen hebben. Genieten met een grote G!

Ook zondag begon natuurlijk met het zoeken naar eieren. Na een uitgebreid paasontbijt bezochten we Madurodam. Het was koud, maar daardoor niet te druk, en erg leuk. Vooral de treintjes vond Mia geweldig.

Oom Ruud had gehoord dat er een bezienswaardigheid was gearriveerd in de haven van Rotterdam, namelijk een enorm, half afzinkbaar schip, met een grote olieopslag als lading. We besloten dat spektakel ook nog even te gaan bekijken. Bijkomend voordeel was dat we dan met het pont moesten (mochten).
We sloten de dag nog af met een lekker etentje, en toen was het (vooral voor Mia) echt op.

Op maandag hadden we eigenlijk gepland om samen met Joost, Wendy en Lotte deel te nemen aan een Obstacle/ mud run, maar wegens broedende kievitten op datzelfde veld, werd die last minute afgelast.
Omdat wij inmiddels alledrie aardig verkouden waren, en Mia zelfs al een aantal dagen koortsig, besloten we daarvoor in de plaats gewoon een gezellige dag bij hen thuis in Arnhem door te brengen. Uiteindelijk was dat precies wat we nodig bleken te hebben, het werd een heerlijk relaxte dag, en we hadden zo ook echt weer eens tijd om lekker bij te kletsen. Mia kreeg een prachtige vlieger cadeau, en die moest natuurlijk wel nog even uitgeprobeerd worden!

Dinsdag reden we naar Groningen, waar we een heel leuk huisje gehuurd hadden, en vanalles wilden ondernemen. Maar ondertussen begon Mia aardig last te krijgen van heimwee, en nog steeds hadden we alledrie last van die nare verkoudheid. We besloten dus ook om een beetje gas terug te nemen.
Woensdagmiddag gingen we op bezoek bij Annejet en de kinderen in Grijpskerk, en hoorden we over hun spannende bouwplannen. Ook hier hadden we weer een heel gezellige en relaxte middag, en het was heel leuk om nu alvast over het stukje land te lopen, waar ze volgende keer misschien wel zullen wonen.

Donderdag kwamen Peter en Tirza naar ons huisje in Groningen, Wat vond Mia dat heerlijk, dat er nu ook een keer iemand bij haar kwam spelen! Natuurlijk gingen we ook samen even de stad in. We aten poffertjes onder de Martinitoren, en natuurlijk ook een ijsje, gewoon omdat het kon. Bij terugkomst ‘thuis’ was het zelfs zulk lekker weer, dat we buiten op straat konden picknicken. Het voelde heel even alsof we weer in Delft waren.

Vrijdag gingen we, samen met de gehele familie Bijleveld, naar Wildlands in Emmen, een beetje jeugdsentiment voor papa, die vroeger heel vaak naar de dierentuin in Emmen ging. Wat een leuk park is dat geworden! Er is voor alle leeftijden vanalles te beleven, zowel binnen als buiten. De dag vloog dan ook voorbij, maar eindigde natuurlijk niet voordat we deze dag, en eigenlijk ook ons bezoek, afsloten met een klapper, namelijk pannekoeken in Zuidlaren!

Toen we op zaterdag weer naar Naaldwijk reden, besloten we via de Noord Oost Polder te rijden, om even te genieten van de tulpenpracht! Het is maar zo’n korte periode van het jaar, dat de bollenvelden zo prachtig bloeien, en de kans is groot dat we niet vaak op precies dat moment in Nederland zullen zijn. Dus dit keer wilden we ons die gelegenheid niet laten ontglippen.
De rest van de dag hadden we nodig voor het doen van de laatste inkopen, en om alle verzamelde spulletjes weer in de koffers en tassen zien te krijgen.

En zo vertrokken we op zondag weer naar huis. Met ongeveer 150 kg aan spullen, maar met nog veel meer mooie herinneringen. We maakten ons een beetje zorgen om de aangekondigde drukte en chaos op schiphol, maar dat bleek niet nodig, alles verliep gesmeerd.

40

February 5, 2017 11:31 pm

Afgelopen weekend werd Eddy 40. Zo’n bijzonder moment vraagt er natuurlijk om, om op een bijzondere manier gevierd te worden.

Ik trommelde een aantal vrienden op, en ontvoerde Eddy voor een weekend met bestemming (voor hem) onbekend. Tot het aller-allerlaatste moment had hij geen idee van wat we gingen doen (zelfs nog niet toen we het terrein al opreden), en dat maakte het dubbel zo leuk!

Een van onze favoriete plekken in Kenya is Lake Magadi, een (roze!) soda meer. De soda die uit het meer wordt gewonnen, vormt een belangrijke grondstof voor het maken van glas. Het vervoer van deze soda vind plaats per trein.

Nu blijkt het mogelijk, om op een deel van het traject (tussen Kajiado en Magadi), een personenwagon (die vroeger gebruikt werd voor het vervoer van personeel dat onderhoud aan de rails uitvoerde) aan de trein te laten koppelen. Deze wagon huur je exclusief, en op deze manier kun je een treinsafari maken, in een stuk van Kenia dat op geen andere manier te bereiken is.

Onder het genot van de nodige koude drankjes, en heerlijke hapjes verzorgd door Lime Catering, lieten we het adembenemend mooie landschap aan ons voorbij glijden. Wat is Kenya toch prachtig, en wat hebben we geboft dat we hier wonen! Eindeloze droge vlaktes wisselden af met steile rotskliffen, acacia ‘ bossen’ en (droge) rivier beddingen. Zo midden op de dag zie je niet heel veel wilde dieren, al zagen we ontelbaar veel schapen en geiten, en ook een groep struisvogels.

Dit gebied is Maasai terrein, en we passeerden een hele grote kleurrijke markt, maar ook regelmatig een groepje mannen dat schaduw zocht onder een boom, of een groep vrouwen en kinderen die naar ons zaten te zwaaien.

Halverwege maakte de trein even een korte stop om de benen te strekken. Gewoon in the middle-of-nowhere, waar eigenlijk niets anders te bewonderen was, dan het precieze middelpunt van onze reis. Haha!

En toen kwam Lake Magadi in zicht! Wat een gigantisch uitzicht!

Bij aankomst in Magadi werd snel ingecheckt, en toen moesten we meteen door, want de zon stond al laag aan de hemel, en uiteraard wilden we een mooi plekje opzoeken voor ‘Sundowners’ .
Dat lukte, op een heuvel met uitzicht over het meer, en waar we ook de eerste flamingo’s in de verte zagen.

In het allerlaatste licht van de dag reden we naar de Hotsprings, met de bedoeling om daar nog even in te ‘duiken’ . Met name de kinderen hadden zich hier al uren op verheugd. Helaas waren de Hotsprings wel heel warm, en echt lekker was het dus niet. (Of, zoals allen Bert het mooi tactisch weet te formuleren: Ik zit mijn ballen hier te frituren!)

Inmiddels was het helemaal donker geworden, en we reden rozig van de hitte (en de koude drankjes) terug naar onze tenten (met aircon!) . Nadat iedereen had gedoucht, en de kinderen lekker lagen te slapen, hebben we Eddy’s echte verjaardag ingeluid met een BBQ rond het kampvuur. Voor de temperatuur was het kampvuur deze ene keer eens NIET nodig, maar voor de sterke verhalen doet het altijd wonderen.

De volgende ochtend hebben we dankbaar gebruik gemaakt van het zwembad, dat met zijn palmbomen en retro- meubilair, een heus ‘palm-springs-in-the-sixties’ gevoel opriep.

Toen iedereen een beetje was afgekoeld, besloten we ook nog even langs ons ‘vaste’ uitkijkpunt te rijden, maar daarna was het de hoogste tijd om aan de, toch nog wel lange, reis naar huis te beginnen.

EGGS -Eye Go Game Spotting 2014

November 7, 2014 5:00 pm

We hebben ook dit jaar weer meeggedaan met EGGS; ofwel Eye Go Game Spotting. Dit is een competitie in het spotten van wilde dieren, georganiseerd ten behoeve van een aantal hele goede doelen, waaronder een oogkliniek hier in Kenia.

IMG_1948

EGGS wordt georganiseerd in LUMO Wildlife conservative. Een privaat wildpark, dat gerund wordt door de lokale gemeenschap, die zo probeert een inkomen te generen door het land te gebruiken voor toerisme, naast uiteraard als graasgebied voor hun vee. Het gebied is zeer arm en droog, dus veel meer dan extensieve veehouderij en toerisme is er niet mogelijk. In LUMO conservative ligt Lion’s Bluff Lodge, een lodge die wordt gerund door vrienden van ons.

IMG_5520

Eens per jaar organiseert Lions Bluff, tesamen met andere partijen in en rond LUMO dus EGGS. Het doel van de competitie is natuurlijk vooral om zo veel mogelijk geld binnen te halen voor de goede doelen. Zo zijn er vorig jaar 50+ staar operaties uitgevoerd, en is er een nieuw klaslokaal gebouwd en een bron geslagen voor de lokale gemeenschap, met het geld dat is ingezameld door EGGS. Maar daarnaast is het ook een weekend dat in het teken staat van een heel leuk sociaal evenement.

Twee jaar geleden deden wij voor het eerst mee aan de EGGS competitie, en we hadden toen een fantastisch leuk weekend, samen met Marloes en Peter, die ons team waren komen versterken.
Dit jaar was Peter wederom naar Kenia gereist, om Mia te ontmoeten, maar natuurlijk ook om het EGGS resultaat van 2 jaar geleden te helpen verbeteren.

Zie onze avonturen tijdens EGGS 2012

Het thema was dit keer: “One Hundred years since the Start of World War 1 in the Taita Taveta County” (100 jaar herdenking van de 1ste wereld oorlog in Taita Taventa, Kenia).
Helaas hadden we dit niet meteen door, en zagen dat pas tijdens de laatste voorbereidingen, een paar dagen voor vertrek. Zodoende heeft Lieke nog even snel oranje t-shirts laten bedrukken met een 1ste wereldoorlog uniform, en had Peter oranje koloniale tropen helmen bij zich.

IMG_5505

We laadden de auto vol met boeken over dieren, vogels, bomen, bloemen, reptielen en natuurlijk niet te vergeten ons poepboek. Maar ook een flinke collectie camera’s, lenzen, night cams, verrekijkers, zaklampen, internet routers…..en zo voorts. Ofwel we waren er klaar voor!

Voor Mia was het het haar eerste echte safari. En LUMO is niet naast de deur, 8 uur heen en 8 uur terug in de auto. En dan natuurlijk tijdens de competitie ook nog vele uren in de auto rond rijden, op zoek naar de dieren.
Maar wat een held! Ze vond het geweldig, en zei tegen elk dier dat we tegen kwamen “Katje!” en zat de hele tijd brrrrom geluiden te maken als we reden.

IMG_2071

Het doel van de wedstrijd is om zoveel mogelijk punten te verzamelen, binnen de toegestane 36 uur. Er zijn 3 manieren waarop je punten kunt verzamelen: 1) Door een aantal vragen te beantwoorden. 2) Door een aantal zaken te verzamelen. Dit zijn onder andere drollen van dieren zoals een leeuw en een stekelvarken, een hagedissen ei, een levende ‘mierenleeuw’ maar ook blaadjes, zaden etc . en de derde en meest belangrijke manier, is door zoveel mogelijk dieren, bomen, insecten etc. van de gegeven lijst op foto vast te leggen.

IMG_1950

Elk dier krijgt een aantal punten, het bewijs is de foto. Hoe zeldzamer het dier, hoe meer punten. Zaterdag ochtend was de start, en we hadden tot zondag het middaguur, dat betekend dus ook de hele nacht door. En de nachtdieren leveren hoge punten op, als je ze kunt vinden.

IMG_5661

We gingen als een trein, zebra´s, buffels, olifanten en (roof)vogels bij de vleet. De schedel van een hartebeest en een levende mierenleeuw waren binnen een paar uur gevonden. Maar na een uur tevergeefs zoeken naar een krokodil, en een schilpadje, en die stomme ijsvogel vloog steeds weg nog voor de foto gemaakt was begon het gemoed zwaar te worden. Het was te warm……

IMG_5718

`s Avonds ging het weer een stuk beter, binnen een paar minuten een haas, en onder het rijden in het pikkedonker zagen we een kameleon naast de auto in een struik (we hebben nog steeds geen idee hoe we die daadwerkelijk zagen). Vervolgens een uil op het pad, en een jackal. Peter en ik gingen achter de Jackal aan, rennend door het veld met de zaklampen, want we hadden nog geen foto. Na een hoop moeite hadden we een wazige foto, máár: goed genoeg voor de punten. Klimmen we weer in de auto, zien we op 2 meter afstand een nestje met wel 6 jonge Jackals naast de auto…zucht.

IMG_5636

Het mooiste was een Serval kat die wel 30 minuten voor ons heeft geposeerd, wat een prachtig beest. De muis was ook niet gemakkelijk, ren maar eens in het donker door het hoge gras met een zaklamp een een grote camera achter een muis aan……. ik kan je vertellen dat dat niet mee viel.
Nadat we vlees uit de keuken hadden achtergelaten bij de automatische nachtcamera, in een veld waar we jaren geleden een aardwolf hadden gezien, zijn toch lekker naar bed gegaan.

IMG_5643

De volgende dag na nog 2 pogingen hadden we eindelijk de ijsvogel toch te pakken, en Lieke zag de Python die ongezien tussen Peter en Eddy heen glipte. Ook vonden we nog even een Bataleur en een ground Hornbill Lekker punten verzamelen! En als klap op de vuurpijl de papegaai, die we een paar uur eerder hadden net niet op de foto wisten te krijgen.

IMG_5711

Zondag avond was de prijsuitreiking, we werden 15de van de 23 teams, niet geweldig, maar een goede prestatie. Zeker gezien we maar met z´n vieren waren. En het belangrijkste voor ons was dat we flink meer punten hadden dan het jaar ervoor. Wel wonnen we het best verklede team, onze tropenhelmen en uniformen dienden zo toch hun doel.

En vele van onze vienden die lootjes bij ons hebben gekocht vielen ook nog eens in de prijzen! Een behoorlijk aantal flessen wijn, een gratis auto service, een telefoon pre/paid kaart, 2 overnachtingen in het Taita hills hotel, en een gratis toegang tot LUMO conservative.

Het was een prachtig weekend, en we kunnen niet wachten tot volgend jaar. Dan gaan we voor een plaatsje in de top 10!

IMG_1943

IMG_5526

IMG_2023

IMG_1982

IMG_2054

IMG_5541

IMG_5594

IMG_5622

IMG_5677

IMG_5693

IMG_5724

IMG_5511

Caaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaar!!!!!

June 2, 2010 10:11 pm

Afgelopen weekend vond de Rhino Charge plaats. Dit is een jaarlijks terugkerend evenement waarbij het hoofddoel is om sponsorgelden op te halen ten behoeve van behoud en bescherming van National Park Aberdares.

Het evenement bestaat uit een Off-road wedstrijd die elk jaar op een andere plek plaats vind. De precieze locatie blijft tot het allerlaatste moment supergeheim, zodat de deelnemers geen kans krijgen om de route alvast uit te stippelen/verkennen. Het doel van de wedstrijd is om de kortst mogelijke afstand tussen de verschillende controleposten af te leggen. Dit jaar was het evenement in het zuiden tussen Lake Magadi en de grens met Tanzania. Het is 1 van de droogste en heetste plekken in Kenia en er is niets behalve een soda meer en wat maasai (zie onze safari in Juni 2009).

Wij hadden ons dit jaar aangesloten bij een van de controleposten. De verschillende posten worden gesponsord door verschillende bedrijven, en ‘onze’ post was van ‘Pies 2 Go’. Dat betekende dat de passerende deelnemers niet alleen water en ORS (Vanwege de hitte) kregen, maar daarnaast uiteraard ook pies. Maar we hadden ook nog fruit, natte bandana’s voor in de verhitte nekken, een stel enthousiaste kinderen die de auto’s schoon borstelden, en natuurlijk ook verder een super enthousiast team!

Omdat iedere auto zelf zijn route uitstippeld weet je nooit helemaal zeker uit welke hoek de volgende auto op zal duiken, en zodra we dus in de verte weer het gebrul van een auto hoorden klonk het door de hele post luid: CAAAAAAAAAAAAAR!!!!! Waarop iedereen zich voorbereide op zijn/haar taak en naar het controlepunt snelde om de volgende auto op te wachten, zodat die onder luid gejuich ontvangen werd!

Helaas bleek de kortste route naar onze post (over een heuvelrug) nagenoeg onbegaanbaar waardoor 98% van de auto’s toch kozen voor de iets langere en minder spectaculaire route. Van het ‘grote geweld’ en spectakel hebben we vanuit onze post dus niet zo heel veel mee gekregen, maar van de sfeer en spannende verhalen gelukkig wel!

Na 4 dagen bivakeren in het stoffige, droge, maar prachtige Magadi keerden we vies, vol muggebulten en schrammen, doodmoe maar met veel stoere verhalen weer terug naar huis. Volgend jaar zijn we er zeker weer bij, misschien zelfs wel met een eigen team?

Eddy geeft uitleg aan de lokale Maasai

Team: Girls with pearls (en natuurlijk ook op safari lipstick)

Water kopen bij de Maasai waterput
Maasia

Stof, stof en stof

Naar huis……..door het stof